| ||||||||||||
| ||||||||||||
| ||||||||||||
MENÜKUMRUAKTİF HABERHABER ARAADVERTORIAL
SON YORUMLANANLAREN ÇOK OKUNANLAR |
Şerefle Yaşamak
16 Mart 2008, 21:41 Bir gün, cömertliği ile ünlü Hâtem Taî'ye[1] şöyle bir soru sorarlar: Dünyada, kendinden daha cömert, daha gönlü zengin birini gördün ya da işittin mi? Bunun üzerine Hâtem şöyle bir olay anlatır: "Bir gün kırk deve kestirmiş, Arap beylerini davet etmiştim. Herkes yemek içmekle meşgul iken, atıma binip sahranın bir tarafına doğru gezmeğe gitmiştim. Baktım ki, bir kimse, dikenleri kırmış, bir yığın yapmış. Yaklaşarak sordum: 'Arkadaş! Niçin Hâtem'in ziyafetine gitmiyorsun? Halk onun sofrasına toplanmış.' dedim. Oduncu, ne dedi, bakınız: Her kim kendi elinin emeğini yerse, Hâtemî Taî'nin minnetini çekmez! İşte ben o kişiyi, himmet (çalışma, çabalama) ve şerefini koruma hususunda, kendimden daha yüksek gördüm.[2]" Evet, çalışmak, çabalamak ve şerefini korumak. İşte bütün mesele bu. Ömrünü, çalışmanın hem bu dünya, hem öteki dünya için şart olduğunu anlatmakla geçiren Âkif, bu konuda şöyle bir ikaz yapar: İhtiyar amcanı dinler misin, oğlum, Nevruz? Ne büyük söyle, ne çok söyle; yiğit işte gerek!.. Lâfı bol, karnı geniş soyları taklit etme; Sözü sağlam, özü sağlam, adam ol, ırkına çek![3] Ne yazık ki, ırkına, yani atasına çeken ve yiğitliğin "iş yapma"da olduğunu, gereği kadar bilen bir nesil yetiştiremedik. Bakınız, ne diyor o atalarımız? İşine hor bakan, (sanatını hor gören) boynuna torba takar. Taşıma su ile değirmen dönmez. Elden gelen övün olmaz, o da vaktinde bulunmaz. Sokma akıl sekiz adım gider. Koyma akıl akıl olmaz. Borçsuz çoban yoksul beyden yeğdir. Borç yiyen kesesinden yer. Peki, öğrettik mi bunları? Dikkate alıyor muyuz bu tavsiyeleri? Nerde? Maalesef, yiğitliği kaçmada ve kaytarmada bulan, işe gelince sıvışan, ama aşa gelince girişen bir sürü sabırsız, tahammülsüz, vasıfsız ve asalak kişiler yetiştirdik. Onun için, pek çok kamu görevi, ehil olmayan eller tarafından gasp edilmiştir. Devletten beslenmek için can atanların sayısı gün geçtikçe artmaktadır. "Hamili kart yakınımdır" sözü, dayıların himmet ifadesi olarak yürürlüktedir. Rüşvet, torpil, adam kayırma, tefecilik, kopyacılık, bölgecilik, belgecilik, akrabacılık, mezhepçilik, tarikatçılık, cemaatçilik, ırkçılık, çetecilik, efelenme, ideolojik tercihçilik, başını alıp gitmiştir. Hele şu cehâlet? Her tarafta diz boyu. Halka örnek ve önder olma durumunda olan kimselerin hali de pek iç açıcı değil. Anlaşılan o ki, tuz da kokmuş! Bunları söyleyince kızıyorlar. İyimser ol, bardağın dolu tarafına bak, diyorlar. Adam devletin malının deniz olduğuna inanıyor. Şimdi, bunda tüyü bitmedik yetimin hakkı var, demeyelim mi? Borç yiğidin kamçısı imiş. Bizimki hırsla bir yiyor; iki seksen yerde! Bu durumdan büyük şair ve hikmet adamı Fuzûlî de yakınmıştı. Ve demişti ki. Söylesem tesiri yok, sussam gönül razı değil! Biz, ne pahasına olursa olsun, susmayacağız. Dokuz köyden kovulsak da, onuncu köye gidip yine söyleyeceğiz. Uzakları da, tuzakları da, kızakları da anlatacağız. Ne kadar gücümüz yeterse. Aklımızın erdiğince, dilimizin döndüğünce. Kimseden bir teşekkür, bir alkış, bir takdir beklemeden. Çare yok, anlatacağız. Namerde muhtaç olma korkusunu atlatmak için anlatacağız. Baksanıza, birileri "höt" deyince feleğimiz şaşıyor! Neden? Neden olacak? Borçluyuz da ondan. Koca imparatorluğu, biraz da bu yüzden kaybetmedik mi? Borç alanın, bir gün akıl da alacağını, gâvurun ekmeğini yiyenin onun kılıcını da sallayacağını bilmeyen mi var? Peki, bundan kurtulmanın bir çaresi yok mu? Elbette var. Çalışmak, çalışmak, çalışmak. El birliği ile çalışmak. Yoksa başka türlü şerefimizle yaşamak mümkün değildir.
Prof. Dr. Abdullah ÖZBEK [1] Hâtem Taî, cömertliği ile tanınan ünlü bir Arap şairidir. Asıl adı Abdullah b. Sa'd'dır. Çok cömert olduğu için "Hatem", Tayy kabilesinin reisi olduğu için de "Taî" lakabı verilmiştir. "Hayra verilen mal israf olmaz" sözü ona aittir. Gönlü o kadar zengindir ki, herkesin gelip kendisine misafir olmasını istemektedir. Hz. Peygamber dönemine yetişmiş, ama peygamberlik gelmeden önce ölmüştür. [2] Bak. Şeyh Sâdi-i Şirâzî, Bostan ve Gülistan, Tercüme: Kilisli Rıfat, Can Kitabevi, 8. Baskı, İst. 1968, s, [3] M. Âkif Ersoy, Safahat, tertip eden: Ömer Rıza Doğrul, İnkılâp ve Aka Kitapevleri, 8. Baskı, İst. 1966, s, 510. Âkif "Nevruz'a" başlıklı bu dörtlüğü, 15 Kasım 1932'de, Hilvan'da (Mısır) yazmıştır. Bu makale 985 defa okunmuştur.
|
İMSAKİYE
YAZARLAR
FOTO GALERİTERÖRÜ LANETLİYOURUZ
HAVA DURUMUDetaylı bilgi için resmin üzerine tıklayın. İSTATİSTİKSitemizde 13 kategori altında, toplam 1007 haber bulunmaktadır.Bu haberler toplam 1030407 defa okunmuş ve 1547 yorum yazılmıştır. Sitede Toplam 22 Editör var. |
||||||||||
|
Kumruluyuz.biz© 2005 Tüm Hakları Saklıdır
Altyapı: MyDesign |
||||||||||||
