Ruhum sesini duyduğunda,
Şimşek gibi fırlıyor yerinden.
Yetim çocuklar gibi, sana koşuyor.
Kalbinin duvarlarına çarpıp, çarpıp düşüyor.
Hayallerim kanıyor, yüreğim inciniyor.
Sevinçlerim bir, bir dökülüyor, gözlerimden.
Bir bilsen, kokuna ne kadar aç olduğumu.
Nefesine ne kadar muhtaç durduğumu,
Belki merhamete gelirsin de, açarsın kapıyı.
Feryadımı isyanımı duymuyorsun.
Sen benden bihaber, başka bir âlemde yaşıyorsun.
Seni her görüşümde, benden bir şeyler kopuyor.
Azalarım tek, tek sökülüyor bedenimden.
Bir yumak gibi sana çözülüyorum.
İflastayım, bende bir şey kalmadı artık,
Toptan sana taşındım, iltica ettim.
Şimdi kabulünü bekliyorum.
Eteklerinde göçebe yaşıyorum.

(Oca.94.Kumru)

Veysel Tekye